Zanim przekroczysz bramy społeczności Męskiej Gry (To brzmi dumnie), to wato abyś zapoznał się z podstawowymi informacjami dotyczącymi Męskiej Gry.
Po co to wszystko?
Gdy ja zaczynałem swoją przygodę ze sferą relacji damsko – męskich, to źródła z jakich się uczyłem często były nieuporządkowane i bardzo ogólnikowe. Na dodatek wiele podejść do interakcji z kobietami się wzajemnie wykluczało, a różni trenerzy się między sobą kłócili o to czyje podejście jest najbardziej właściwe.
Jak myślisz… kto na tym najbardziej cierpiał?
Oczywiście mężczyźni, którzy chcieli rozwiązać jakieś problemy w sferze relacji damsko - męskich i chcieli się czegoś wartościowego nauczyć.
Jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę, to pragnę podarować Ci coś czego mi nikt nie podarował, czyli… PORZĄDEK!
Zaczniemy więc od podstaw i uporządkujemy wiedzę w taki sposób, że jeśli kiedykolwiek ktoś będzie chciał Ci zrobić w głowie bałagan, to natychmiast włączy Ci się – Wykrywacz Bzdur. Na dodatek poukładana w spójny kawałek wiedza pozwoli Ci lepiej nakreślić Twój indywidualny kierunek rozwoju.
Zacznijmy od definicji.
Męska Gra to na podstawowym poziomie określone postawy mentalne, sposoby odczuwania oraz określone umiejętności, które pozwalają wypełniać cele pierwszych faz procesu nawiązywania z kobietą relacji intymnej.
Jeśli nie wiesz jakie są fazy i etapy procesu nawiązywania z kobietą relacji intymnej, których uczę, to odsyłam Cię do artykułu, który poprowadzi Cię do kolejnych ważnych artykułów:
Podryw, uwodzenie, a może zaloty?
Kolejna ważna kwestia… Skąd w ogóle termin Męska Gra i po co?
Myślenie o pierwszych fazach nawiązywania relacji intymnej z kobietą jak o swojego rodzaju „Grze” pozwala oderwać Ego od tego co w tych interakcjach zachodzi. Na dodatek jak życie pokazuje... ludzie świadomie lub nieświadomie grają ze sobą w rozmaite „Gry”.
I teraz uwaga…
Nie da się przestać w te „Gry” grać. Weźmy dla przykładu dynamiki statusowe, które zachodzą między ludźmi. Nawet jeśli uznasz, że nie grasz w te „Gry” to i tak nie zostaniesz z tych gier wykluczony. Czy to się Tobie podoba czy nie, to póki żyjesz na ziemi i masz kontakt z innymi ludźmi, to jesteś uwikłany w rozmaite „Gry”.
Pytanie jest takie:
„Czy rozumiesz te gry, umiesz w nie grać i przede wszystkim czy umiesz wygrywać?”
Kolejna ważna kwestia.
Męska Gra nie trwa wiecznie. „Gra” odnosi się do nawiązania kontaktu z kobietą i początkowego flirtu. W końcu będzie czas i miejsce na prawdziwą interakcje i taniec prawdziwych dusz. Jeśli masz tylko „Grę”, to jest ogromna szansa na to, że gdy kurtyna opadnie i obnażysz to jaki jesteś naprawdę, to Twoja interakcja z kobietą się rozpadnie jak domek z kart. Ważne jest także to, że jeśli nie umiesz rozpoznać tego, że kobieta dalej „Gra”, to możesz się emocjonalnie zaangażować, przywiązać i być zgubiony. A wtedy będziemy musieli Ci zrestartować system.
Kolejna i to bardzo ważna kwestia.
„Gra” to nie jest manipulacja. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat to przeczytaj podlinkowany poniżej artykuł:
Tulipany, tulipany, zwiędłe tulipany.
Kolejna ważna kwestia… Czy Męska Gra to tylko ta początkowa „Gra”?
Nie. Zdecydowanie nie.
Termin Męska Gra zawiera w sobie także porzucenie „Gry”.
W ramach Męskiej Gry zajmujemy się:
1. Nawiązywaniem relacji intymnej z kobietą.
2. Budowaniem relacji lub związku partnerskiego.
3. Radzeniem sobie z rozstaniem, odbudowywaniem relacji lub kończeniem jej raz na zawsze i wracaniem do „Gry”.
Innymi słowy… Nie zajmujemy się tylko nawiązywaniem relacji intymnej (potocznie podrywem czy uwodzeniem). Zajmujemy się też budowaniem relacji lub związku partnerskiego, radzeniem sobie z konfliktami, rozstawaniem się, odbudowywaniem relacji, kończeniem relacji na amen, radzeniem sobie z bólem po rozstaniu i powracaniem na "rynek".
I na koniec odpowiedzmy sobie na pytanie... Kto stworzył Męską Grę?
Stworzyłem ją ja, czyli Adventurer. To nie znaczy, że ja stworzyłem całą wiedzę dotyczącą „Gry”.
Jeśli z jakichś powodów nie wiesz kim jestem, to w skrócie…
Jestem jednym z trzech trenerów, którzy jako pierwsi w Polsce zaczęli prowadzić praktyczne szkolenia z nawiązywania relacji damsko - męskich (Stworzyliśmy - WarsawLair). Wielu obecnych na polskim rynku trenerów, to trenerzy, którzy w bezpośredni lub pośredni sposób uczyli się od nas, ale nie przyznają się do tego, aby nas nie promować, bo traktują nas jak konkurencję. Jako jedyni uczyliśmy się też od zagranicznych trenerów.
Jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej o mnie i o WarsawLair to kliknij w poniższy odnośnik.
Pozdrawiam
Adventurer
Wiesz już czym jest „Gra” i czemu używamy metafory „Gry”.
W tym poście porozmawiamy sobie o jej lokalizacji. Tak, tak o jej lokalizacji. Brzmi to dziwnie, ale już wyjaśniam.
Jeśli chodzi o lokalizację „Gry” to mówimy o:
1. Grze Wewnętrznej.
2. Grze Zewnętrznej.
Zacznijmy od Gry Wewnętrznej.
Gra Wewnętrzna odnosi się do relacji, jaką masz sam ze sobą w kontekście relacji damsko-męskich. Dotyczy Twoich postaw, filozofii życiowej, przekonań oraz nawykowych sposobów interpretowania i odczuwania rzeczywistości.
Z dobrej Gry Wewnętrznej rodzi się dobra Gra Zewnętrzna. Jeśli w Twojej głowie panuje chaos, nieuchronnie przełoży się on na Twoje interakcje i relacje z kobietami.
To prowadzi nas do ważnej kwestii.
Złe doświadczenia, traumy z dzieciństwa, unikowy styl przywiązania, różnego rodzaju zaburzenia lękowe czy zaburzenia osobowości wpływają na to, jak się prezentujesz, jaką energią emanujesz i jaki wizerunek kreujesz.
Jestem w stanie pomóc w wielu obszarach, jednak są tematy, których świadomie nie podejmuję.
Przejdźmy teraz do Gry Zewnętrznej.
Gra Zewnętrzna dotyczy Twoich interakcji z kobietami — czyli umiejętności komunikacyjnych i społecznych. Obejmuje m.in. sposoby rozpoczynania rozmowy, autoprezentację, opowiadanie historii, okazywanie zainteresowania oraz budowanie atrakcyjności.
Warto podkreślić, że Gra Wewnętrzna i Gra Zewnętrzna są ze sobą ściśle powiązane. Działają na zasadzie sprzężenia zwrotnego — jedna może wzmacniać drugą i odwrotnie.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o Grach Wewnętrznej i Zewnętrznej oraz o tym, co się na nie składa, zapoznaj się z artykułem podlinkowanym poniżej.
Pozdrawiam
Adventurer
Wiesz już, że Męska Gra dzieli się na Grę Zewnętrzną i Grę Wewnętrzną.
W tym poście skupię się na różnych podejściach terapeutycznych, z których możemy korzystać, aby wprowadzać pozytywne zmiany i poprawki w swojej Grze Wewnętrznej.
Na wstępie ważna uwaga!
Każdy człowiek znajduje się w innym miejscu swojego życia. Mamy różne doświadczenia z przeszłości i zmagamy się z odmiennymi emocjonalnymi oraz mentalnymi trudnościami. To, co dla jednych stanowi poważny problem, dla innych może wydawać się czymś błahym — a nawet przejawem użalania się nad sobą.
Nie chodzi o ocenianie, lecz o wspieranie drugiej osoby w tym, z czym się zmaga.
Każdy ma inną drogę. Niektórzy potrzebują dłuższej psychoterapii, inni — tylko iskry inspiracji lub wsparcia ze strony trenera lub terapeuty. Są też osoby, którym najbardziej pomoże mentor, krok po kroku towarzyszący im w realizacji marzeń i celów.
Istnieją pewne wzorce przeżywania oraz uniwersalne problemy, z którymi mężczyźni często zmagają się w relacjach damsko-męskich. Każdy człowiek jest jednak na swój sposób wyjątkowy i kroczy własną, niepowtarzalną drogą. Dlatego tak ważne jest zarówno rozumienie schematów, które prowadzą do trudności, jak i znajomość sposobów ich rozwiązywania — przy jednoczesnym zachowaniu indywidualnego podejścia do każdej osoby.
A teraz przyjrzyjmy się psychologicznym i psychoterapeutycznym podejściom do pracy z Grą Wewnętrzną,
Najpierw jednak kilka słów wstępu.
Proces zmiany został opisany przez Prochaskę i DiClemente. Autorzy wskazują na to, że człowiek, który wprowadza zmiany w swoim życiu (np. rzuca palenie) często przechodzi przez kilka faz. Te fazy to:
1. Prekontemplacja - Osoba nie dostrzega jeszcze problemu lub nie planuje zmiany.
2. Kontemplacja - Pojawia się świadomość problemu i rozważanie zmiany, ale bez działania.
3. Przygotowanie - Planowanie konkretnych kroków i gotowość do działania.
4. Działanie - Aktywne wprowadzanie zmiany w życie.
5. Podtrzymanie - Konsekwentne trzymanie się planu, podtrzymanie nowych nawyków i zapobieganie nawrotom.
6. Nawrót - Często dochodzi do nawrotu i trzeba ponowić proces.
Piszę o fazach zmiany, ponieważ w kontekście psychoterapii i rozwoju osobistego dzielę pracę nad sobą na dwa zasadnicze etapy.
1. Pre-Zmiana (Pre-Terapia) – to praca z osobą znajdującą się w fazie prekontemplacji lub kontemplacji. Celem tego etapu jest budowanie motywacji do zmiany, ujawnianie mechanizmów obronnych oraz rozpoznawanie błędów poznawczych. Ogromną rolę odgrywa tutaj odpowiednie podejście terapeutyczne, które samo w sobie nie stanowi jeszcze pełnoprawnej terapii, lecz często stanowi wstęp do tego, co nazywam Właściwą Terapią.
Mowa tu oczywiście o Dialogu Motywującym — podejściu, które pomaga osobie uświadomić sobie wewnętrzne konflikty (ambiwalencje względem zmiany) i zbudować autentyczną gotowość do zmiany.
2. Właściwa Zmiana (Właściwa Terapia) – to praca z osobą, która jest już zmotywowana do zmiany i potrzebuje konkretnych metod oraz narzędzi, które poprowadzą ją w stronę realnej transformacji.
Na tym etapie wykorzystuje się różne nurty psychoterapeutyczne i podejścia terapeutyczne, dostosowane do indywidualnych potrzeb. Do tych nurtów i podejść należą:
a. Psychoterapia psychodynamiczna.
Skupia się na odkrywaniu nieświadomych mechanizmów, które wpływają na ludzkie zachowania i emocje.
W kontekście relacji damsko-męskich pomaga zrozumieć, jakie mechanizmy obronne uruchamiają się u mężczyzn oraz z jakimi konfliktami psychicznymi się mierzą.
b. Psychoterapia humanistyczna.
Koncentruje się na rozwoju potencjału człowieka, poczuciu własnej wartości i autentyczności.
W odniesieniu do relacji damsko-męskich pomaga budować pewność siebie i autentyczność w kontaktach z kobietami, ułatwia wyrażanie własnych potrzeb i emocji bez lęku przed odrzuceniem.
c. Psychoterapia systemowa.
Analizuje jednostkę w kontekście systemów, do których należy — rodziny, bliskich relacji, społeczności.
W odniesieniu do relacji damsko-męskich pomaga zrozumieć wzorce komunikacji i role oraz wprowadzać zmiany w interakcjach, które generują konflikty lub napięcia.
d. Psychoterapia poznawczo-behawioralna.
Koncentruje się na zmianie nieadaptacyjnych myśli i zachowań, które podtrzymują problemy psychiczne.
W kontekście relacji damsko-męskich pomaga rozpoznawać i przekształcać negatywne przekonania o sobie i kobietach oraz wspiera rozwój skutecznych strategii komunikacji i radzenia sobie z odrzuceniem.
e. Psychoterapia skoncentrowana na emocjach.
Skupia się na identyfikowaniu, przeżywaniu i przekształcaniu emocji, które są źródłem trudności.
W odniesieniu do relacji damsko-męskich pomaga w lepszym rozpoznawaniu własnych uczuć, radzeniu sobie z lękiem i złością oraz w tworzeniu głębszych, autentycznych więzi z kobietami.
f. Hipnoterapia.
Wykorzystuje stan hipnozy do pracy z podświadomymi przekonaniami i emocjami.
W kontekście relacji damsko-męskich pomaga przełamywać blokady emocjonalne i ograniczające przekonania, np. poczucie niedostatecznej atrakcyjności, lęk przed odrzuceniem czy trudności w inicjowaniu kontaktu z kobietami.
g. Psychoterapia integracyjna.
Łączy różne podejścia terapeutyczne w zależności od potrzeb klienta.
W odniesieniu do relacji damsko-męskich pomaga dobierać najbardziej efektywne techniki do pracy nad konkretnymi problemami i nad własną Grą Wewnętrzną, np. przez połączenie pracy nad emocjami, przekonaniami i zachowaniami.
To czym szczególnie interesuje się w pracy z moimi klientami, to podejście integracyjne, ponieważ uważam, że w elastyczności i różnorodności tkwi siła.
Jestem również zwolennikiem podejść opartych na nauce, co nie oznacza wyłącznie oceny skuteczności metod terapeutycznych na podstawie dowodów (Evidence-Based). Chodzi także o to, aby teorie, na których opierają się podejścia psychoterapeutyczne, spełniały kryteria teorii naukowych, były spójne i dobrze ugruntowane w wiedzy psychologicznej.
I w tym miejscu pragnę wspomnieć o tym, że rozwijam swoje trzy niezależne metodologicznie podejścia do pracy nad zmianą. Integruje te trzy podejścia w mojej pracy z klientami. Te podejścia to:
1. ZPP – Zintegrowane Podejście Psychodynamiczne.
Nie nazywam tego podejścia „terapią”, ponieważ teorie psychodynamiczne nie spełniają rygoru naukowego. Trzeba je traktować raczej jako użyteczne metafory, które pomagają zrozumieć dynamiczność ludzkiej psychiki.
ZPP integruje przede wszystkim podejścia Junga i Freuda i koncentruje się na pracy z wewnętrznymi konfliktami, mechanizmami obronnymi oraz archetypami (uniwersalnymi wzorcami przeżywania).
2. ZTTP – Zintegrowana Transteoretyczna Terapia Poznawcza.
Jest to połączenie kilku podejść terapeutycznych: klasycznej Terapii Poznawczej (TP) – przez niektórych błędnie nazywanej dziś Terapią Poznawczo-Behawioralną (CBT), Racjonalno-Emotywnej Terapii Behawioralnej (REBT) – w Polsce stosunkowo mało znanej, oraz Racjonalnej Terapii Zachowania (RTZ) – uproszczonej wersji REBT opracowanej przez Maxie Maultsby’ego, ucznia Alberta Ellisa, twórcy REBT.
ZTTP koncentruje się przede wszystkim na modyfikowaniu dysfunkcyjnych interpretacji, ocen, wniosków i przekonań. W grę wchodzi tutaj rozpoznawanie i eliminowanie błędów poznawczych.
3. BNM – Behawioralno-Neuronalna Modyfikacja.
BNM wywodzi się z mojej ukochanej Analizy Zachowania (AZ) oraz terapii tzw. Trzeciej Fali Terapii Behawioralnych, które możemy zaliczyć do Klinicznej Analizy Zachowania.
Podejście to ujmuje wszystkie procesy uczenia się, zachowania, emocje i doznania cielesne w ramy terminologiczne oparte na operacjonizmie, z uwzględnieniem wpływu otaczającego nas środowiska. Merytorycznie BNM jest bardzo uporządkowane, a jednocześnie stanowi złożone i wszechstronne narzędzie pracy z ludzkim cierpieniem psychicznym – i nie tylko.
BNM koncentruje się na analizie naszych przeszłych doświadczeń (historii uczenia się) oraz na skrupulatnym modyfikowaniu całych łańcuchów dysfunkcyjnych zachowań. Obejmuje to zarówno zachowania prywatne – myśli, emocje i doznania cielesne – jak i zachowania publiczne, czyli te, które mogą być dostrzegane przez zewnętrznego obserwatora.
W tym miejscu chciałbym jeszcze napisać o czynniku, który utrudnia ludziom zmianę.
Jako ludzie mamy naturalną tendencję do podążania w kierunku tego, co jest nam znane i do czego się przyzwyczailiśmy. Może w pewnym stopniu przyciąga nas coś nowego, możemy pragnąć zmian, ale bardzo często i tak wracamy do tego, co już znamy. To między innymi dlatego kobiety, które rozstały się z toksycznym partnerem, często zaczynają spotykać się z innymi osobami o podobnie toksycznych zachowaniach.
Jesteśmy istotami podatnymi na błędy poznawcze, które na drodze do zmiany często nas zatrzymują. Na przykład, gdy jesteśmy smutni, mamy tendencję do szukania bodźców zgodnych z naszym nastrojem – zjawisko to nazywa się heurystyką afektu. Szukamy więc smutnych filmów czy muzyki, tym samym pogłębiając melancholijny nastrój.
Podobnie dzieje się z naszymi przekonaniami. Mamy tendencję do wybierania i zgadzania się z treściami, które potwierdzają nasze obecne przekonania, nawet jeśli utrzymują one nasze problemy.
Dźwignia do zmiany często leży w braku zaufania do samego siebie. Chodzi tu o zakwestionowanie własnych sposobów myślenia, nieposzukiwanie potwierdzenia dla dysfunkcyjnych przekonań oraz podejmowanie działań, które nie podążają za emocjami, jakie w danym momencie czujemy. To podejście jest kontrintuicyjne i może wywoływać poczucie, że „zdradzamy samych siebie”.
Wiele treści, które znajdziesz w tzw. manosferze (jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, kliknij – TUTAJ), ma na celu potwierdzanie pewnych dysfunkcyjnych sposobów myślenia mężczyzn. W rzeczywistości nie chodzi tam o zmianę, lecz o dopasowanie przekazu pod mężczyzn, aby zyskać ich zaangażowanie i jakieś korzyści.
Jest to podobne do działań polityków w kampaniach wyborczych – obiecują ludziom różne rzeczy, mówią to, co chcą oni usłyszeć, wyłącznie po to, aby zdobyć głosy. Sztandarowym hasłem jest tu: „A co szkodzi obiecać?”.
Podkreślam, że zmiana często wyrasta z miejsca, jakim jest kwestionowanie własnych punktów widzenia, przekonań, a czasem nawet wartości, oraz z odmowy działania pod wpływem emocji, które się odczuwa. Zamiast poszukiwać potwierdzenia swoich dysfunkcyjnych sposobów myślenia o sobie, o kobietach czy o sferze relacji damsko-męskich, trzeba odwrócić się od swoich przekonań i otworzyć umysł na nieznane. Przeszkodą może być też dysonans poznawczy, z którym będzie trzeba się zmierzyć. Kolejnym kluczem do zmiany jest wzięcie odpowiedzialności za swoje życie, za swój los, i nieoglądanie się na innych.
Chcę przez to powiedzieć, że jest ratunek dla nieszczęśliwych mężczyzn, którzy często nie potrafią przyznać się do własnej niedoli i udają, że wszystko jest w porządku. Jest ratunek dla tych, którzy uważają, że kobiety są beznadziejne, świat jest beznadziejny, i oni sami są beznadziejni – albo odwrotnie, że są wspaniali, ale brak wartościowych kobiet sprawia, że te „obrzydliwe i zepsute” nie zasługują na ich uwagę i czas.
Nie twierdzę, że zmiana zawsze będzie łatwa. Chcę jednak podkreślić, że bardzo często jest możliwa. Proces prowadzący do niej może wydawać się kontrintuicyjny, a na drodze do zmiany łatwo wpaść w sidła ludzi, którzy mówią innym to, co chcą oni usłyszeć, grają na słabościach ego i wykorzystują błędy poznawcze.
I na koniec ważne przypomnienie.
Warto pamiętać, że Gra Wewnętrzna i Gra Zewnętrzna działają w sprzężeniu zwrotnym.
Dobra praca nad sobą w sferze wewnętrznej bezpośrednio przekłada się na sposób, w jaki wchodzimy w interakcje z kobietami. Analogicznie, pozytywne doświadczenia w kontaktach z innymi mogą wzmacniać pewność siebie i motywację do dalszego rozwoju wewnętrznego.
Moje integracyjne podejście do pracy nad Grą Wewnętrzną łączy różne podejścia terapeutyczne, co pozwala pracować zarówno z myślami, emocjami, odczuciami cielesnymi jak i zachowaniami. W kontekście Gry Wewnętrznej oznacza to:
1. Rozpoznawanie mechanizmów obronnych, wewnętrznych konfliktów i rozwiązywanie ich w taki sposób, aby móc działać w zgodzie ze swoimi wartościami i w swoim najlepszym interesie.
2. Rozpoznawanie i zmienianie nieadaptacyjnych przekonań. Chodzi tutaj o identyfikowanie myśli, które ograniczają pewność siebie w kontaktach z kobietami, np. „Nie jestem wystarczająco atrakcyjny aby…”.
3. Pracę z emocjami i doznaniami w ciele. Chodzi tutaj o rozpoznawanie, gotowość do przyjmowania oraz o przekształcanie emocji i doznań cielesnych, które blokują inicjatywę lub powodują paraliż w relacjach.
4. Świadome kształtowanie zachowań. Chodzi tutaj o wprowadzanie zmian w zachowaniach i wprowadzanie nowych, konstruktywnych strategii w interakcjach z kobietami.
5. Integracja myśli, emocji, doznań w ciele i zachowań. Nie chodzi tylko o zmianę myśli, emocji, doznań w ciele i zachowań. Chodzi o spójność wewnętrzną i zewnętrzną, która jest spoiwem Gry.
Praca nad Grą Wewnętrzną prowadzi do większej pewności siebie, spójności i zdolności do autentycznego wchodzenia w relacje, co przekłada się na lepszą Grę Zewnętrzną i naturalne budowanie atrakcyjnej prezencji.
Pozdrawiam
Adventurer
Wiesz już o tym, że Męska Gra rozgrywa się na wewnętrznym i zewnętrznym polu.
Wewnętrzna Gra rozgrywa się tylko w nas, w naszych umysłach, w naszych sercach i w naszych duszach.
Gra Zewnętrzna rozgrywa się w różnych lokalizacjach, o różnej porze i za pośrednictwem różnych mediów. Chodzi tutaj o nic innego jak o miejsca, w których poznajemy kobiety i media, których używamy do komunikowania się z kobietami.
Wyróżniamy:
1. Grę dzienną.
2. Grę nocną.
3. Grę w internecie.
4. Grę telefoniczną.
● Gra dzienna to interakcje z kobietami, które odbywają się za dnia. Te interakcje mogą zachodzić w rozmaitych miejscach. Możesz poznać kobietę w centrum handlowym, w kawiarni, w parku, w bibliotece itd.
● Gra nocna to interakcje z kobietami, które odbywają się podczas nocy. Te interakcje mogą mieć miejsce w nocnych klubach, barach i deptakach.
● Gra w internecie to interakcje z kobietami na rozmaitych portalach społecznościowych, randkowych, komunikatorach, a nawet podczas wspólnego grania online w gry w trybie dla wielu graczy.
● Gra telefoniczna to interakcje z kobietami za pośrednictwem telefonu. Głównie chodzi tutaj o krótkie rozmowy, wymiany wiadomości, które prowadzą do umówienia się na spotkanie.
Warto dodać, że istnieją różnice między grą nocną, grą dzienną, a grą online. Nie zawsze to co się sprawdza za dnia sprawdza się w nocy lub w internecie itd.
Na zakończenie dodam, że znam osoby, które twierdzą, że Gra Zewnętrzna odbywa się jeszcze w przestrzeni duchowej (Gra Duchowa). Jest to temat kontrowersyjny, który dotyka różnych koncepcji Ezoterycznych i New Age i nie będziemy się tutaj na tym skupiać.
Pozdrawiam
Adventurer
Wiesz już na jakich polach rozgrywa się Męska Gra Zewnętrzna. Teraz przyjrzymy się dwóm różnym podejściom do Zewnętrznej Gry.
Wyróżniamy dwa podejścia:
1. Techniczne podejście do Męskiej Gry Zewnętrznej (Gra Zapuszkowana).
2. Nietechniczne podejście do Męskiej Gry Zewnętrznej (Gra Naturalna).
Przyjrzyjmy się teraz tym podejściom nieco bliżej.
● Techniczne podejście do Męskiej Gry Zewnętrznej to patrzenie na interakcje z kobietami przez analityczno – funkcjonalne okulary.
Mówimy tutaj o myśleniu strategicznym, taktycznym i technicznym. Chodzi o posiadanie planu działania, realizowaniu określonych celów faz procesu nawiązywania relacji intymnej. W grę wchodzą nam więc rozmaite umiejętności interpersonalne.
Czasami ten rodzaj Gry nazywany jest Grą Zapuszkowaną, bo mówimy tutaj o rozmaitych wzorcach, trybach, schematach i procedurach, które mogą zostać zastosowane w celu wypełniania celów poszczególnych faz procesu nawiązywania z kobietą relacji intymnej.
Jest to więc bardzo techniczne podejście i jawić się może jako bezduszne.
● Nietechniczne podejście do Męskiej Gry Zewnętrznej to patrzenie na interakcje z kobietami jak na spontaniczny taniec, w którym wyrażana jest własna osobowość.
To podejście opiera się na byciu spontanicznym, nieposiadaniu planu i swobodnym wyrażaniu własnej osobowości. Nie mówimy tutaj o żadnych technikach, żadnych schematach tylko o wyrażaniu siebie i budowaniu określonej atmosfery w sposób naturalny.
Czasami ten rodzaj Gry nazywany jest Grą Naturalną, bo mówimy tutaj dużo o byciu sobą, pewności siebie i poczuciu uprawnienia. Myślą przewodnią tego podejścia jest przekonanie, że to jakim się jest, jest wystarczające do tego, aby przyciągnąć i nawiązać relację intymną z atrakcyjną kobietą. Nie potrzebne są żadne plany, schematy i wzorce.
I tutaj trzeba nadmienić, że osoby początkujące zwykle zaczynają od podejścia bardziej technicznego, bo ono budzi ich świadomość i podsuwa im skuteczne rozwiązania. Najpierw więc skupiamy się na ROBIENIU, a dopiero po jakimś czasie na BYCIU określonym mężczyzną, którego jestestwo „robi robotę”.
Jeśli powiemy mężczyźnie, który jest pełen niepewności, nie wie jak się zachowywać, aby był po prostu sobą, to często skończy się to tym, że będzie on sam. Tak więc rada w stylu – Bądź po prostu sobą – jest dobrą radą dla mężczyzn, których sposób bycia i osobowość jest ujmująca i chwytająca kobiece serce.
I w tym miejscu chciałbym gorąco zachęcić Cię do przeczytania o tak zwanych falach gry. Napisałem obszerne artykuły o tym jak na świecie rozwijało się podejście do gry. Po przeczytaniu serii tych artykułów będziesz miał większy intelektualny wgląd w temat Męskiej Gry niż nie jeden trener relacji damsko – męskich w Polsce i na świecie. Poniżej link do artykułu:
Pozdrawiam
Adventurer
Masz już świadomość tego, że do Męskiej Gry Zewnętrznej można podejść w sposób techniczny lub bardziej spontaniczny. Teraz przyjrzymy się dwóm różnym rodzajom Zewnętrznej Gry.
Te dwa rodzaje Gry Zewnętrznej to:
1. Gra Pośrednia.
2. Gra Bezpośrednia.
Wejdźmy w szczegóły.
● Gra Pośrednia polega na tym, by od samego początku nie traktować interakcji z nieznajomą kobietą jako sytuacji o podłożu intymnym. Początkowo nie ma więc mowy o okazywaniu zainteresowania i zalecaniu. Dopiero gdy zostaną spełnione pewne warunki, interakcja może stopniowo nabrać bardziej intymnego charakteru. Warto podkreślić, że rozmowa prowadzona w duchu pośrednim ma na początku charakter czysto towarzyski. Umiejętne przeprowadzenie procesu nawiązywania relacji w ten sposób zwykle nie przypomina typowego „podrywu”.
● Gra Bezpośrednia polega na tym, by od początku interakcji z kobietą jasno komunikować swoje zainteresowanie nią jako potencjalną partnerką. Tego typu podejście zakłada otwartość, autentyczność i brak ukrytych intencji — mężczyzna nie unika wyrażania pociągu, poczucia więzi ani nie maskuje swoich zamiarów pod pozorem czysto towarzyskiej rozmowy. Już na wczesnym etapie relacji pojawia się więc element napięcia i flirtu, który nadaje interakcji wyraźnie intymny charakter. Dobrze poprowadzona gra bezpośrednia nie polega jednak na nachalności, lecz na kompetentnej wytrwałości, szczerym, pewnym siebie wyrażaniu zainteresowania w sposób naturalny i z szacunkiem.
Warto zwrócić uwagę na to, że laicy często błędnie sądzą, iż Gra Pośrednia polega na śliskim ukrywaniu swoich zamiarów i stanowi przeciwieństwo Gry Bezpośredniej. Nie jest to prawdą. Grę Pośrednią bardziej definiuje działanie w oparciu o pewne standardy wobec kobiet oraz otwartość na zmianę swoich intencji w trakcie interakcji towarzyskich. W rzeczywistości Gra Pośrednia i Gra Bezpośrednia mogą się ze sobą przenikać i często w pewnym momencie się łączą.
Warto również wspomnieć, że swego czasu różni trenerzy relacji damsko-męskich sztucznie wprowadzali polaryzację pomiędzy zwolennikami Gry Pośredniej a Gry Bezpośredniej. Należy to jednak traktować wyłącznie jako zabieg marketingowy i element walki o klienta.
Męska Gra rozwiązuje ten problem — nie bawimy się tutaj w sztuczne i niekorzystne dla uczniów podziały. Jestem zwolennikiem Mieszanych Sztuk Wenus (Mixed Venusian Arts).
Jeśli chcesz przeczytać nieco więcej o Grze Bezpośredniej i Grze Pośredniej, to odsyłam Cię do artykułów.
Pozdrawiam
Adventurer
