RED PILL I MĘSKA GRA

Dwa powiązane ze sobą podejścia do sfery relacji.

męska gra

I

ETAPY ROZWOJU I TRENDY W "GRZE"

W poprzednim artykule pisałem o tym jak na przestrzeni lat rozwijało się podejście do sztuki nawiązywania relacji intymnych z kobietami.

Jeśli nie przeczytałeś tego artykułu, to kliknij TUTAJ i go przeczytaj, bo w tym artykule będę pisał o Red Pillu, który jest w unikalny sposób związany z „Grą”. Nie traktuję jednak Red Pilla jako jednego z trendów rozwijania „Gry”. 

MANOSFERA I RED PILL

Red Pill to ideologia i podejście do sfery relacji damsko-męskich, które zaliczamy do Manosfery.

Manosfera to rozmaite strony internetowe, grupy dyskusyjne, blogi i vlogi, dla mężczyzn które dotyczą męskości i relacji męsko-damskich.

W internecie można przeczytać rozmaite bzdury o manosferze, bo wielu krytyków nie rozumie, że manosfera nie jest jednorodna i zaliczają się do niej różne podejścia i ideologie.

Do manosfery możemy zaliczyć:

  1. MLM – Men’s Liberation Movement (Ruch Wyzwolenia Mężczyzn).
  1. MRM – Men’s Rights Movement (Ruch Praw Mężczyzn) i FRM – Fathers Rights Movement (Ruch Praw Ojców).
  1. MMM – Mythopoetic Men’s Movement (Mitopoetyczny ruch mężczyzn).
  1. Pro-feminizm i Męski feminizm.
  1. Maskulinizm i Anty-feminizm.
  1. PUA / VA – Pick Up Artist / Venusian Artist (Artyści Podrywu / Artyści sztuk Venus).
  1. Red Pill (Czerwona pigułka) i jej odmiany (Np. Czarna pigułka).
  1. MGTOW – Men Going Their Own Way (Mężczyźni Idący Własną Drogą).

Mimo tego, że nie da się jednoznacznie ocenić manosfery i stworzyć generalizacji, to niektórzy „dziennikarze” przedstawiają Manosferę jako zbiorowisko frustratów, mizoginów, szowinistów i inceli (mężczyźni, którzy trwają w niedobrowolnym celibacie).

Jeśli chcesz przeczytać o różnych podejściach, które zaliczane są do Manosfery, to odsyłam Cię do mojej czytelni, do bardzo obszernego artykułu, który napisałem na ten temat.

Kliknij w poniższy obrazek, aby przejść do artykułu o Manosferze.

W artykule jaki obecnie czytasz skupiam się wyłącznie na Czerwonej Pigułce (Red Pill) i tym jaki ma ona związek z „Grą”.

POWSTANIE CZERWONEJ PIGUŁKI

31.03.1999 roku (W USA) miał swoją premierę film Matrix wyreżyserowany przez  braci Wachowskich. W tym filmie pojawiła się kultowa scena, w której Morfeusz zwraca się do Neo mówiąc:

“To twoja ostatnia szansa. Potem nie ma odwrotu. Weźmiesz niebieską pigułkę – obudzisz się we własnym łóżku i uwierzysz w to, w co chcesz wierzyć. Weźmiesz czerwoną pigułkę – zostaniesz w Krainie Czarów i pokażę ci, dokąd prowadzi królicza nora.”

  • Niebieska pigułka symbolizuje tutaj pozostanie w iluzji (Matrixie) i życie w niewiedzy.
  • Czerwona pigułka symbolizuje poznanie prawdy, nawet jeśli jest ona brutalna i bolesna – czyli wyjście z Matrixa.

Neo wybiera czerwoną pigułkę, co jest początkiem jego przebudzenia i wejścia do prawdziwego świata.

Nawiązywanie do Matrixa, wybierania czerwonej pigułki zaczęło pojawiać się w środowisku Artystów Podrywu (PUA). Dużo mówiło się o roli programowania społecznego i o odłączaniu się od Matrixa, czyli uwalniania się spod szponów negatywnych aspektów wpływu społecznego programowania.

Pierwszy raz zetknąłem się z odwołaniem do filmu Matrix w materiale Attract and Date – Advanced (2004), w którym Ranko Magami (PUA Shark) mówi:

„My wszyscy żyjemy w jednym wielkim społeczeństwie zwanym Matrix. Od naszych narodzin do ostatniego dnia naszego życia, naszym celem we wszechświecie jest służyć społeczeństwu i podejmować takie akcje, aby posuwać społeczeństwo na przód. Tak na przód.”

W tamtym czasie Artyści Podrywu nie mówili jednak o ideologii jaką jest Czerwona Pigułka (Red Pill).

Zanim pójdziemy dalej to wpierw zdefiniujmy sobie dokładnie czym jest Red Pill.

Red Pill to zbiór przekonań i obserwacji, które kształtują określony światopogląd na temat dynamiki relacji między mężczyznami a kobietami, a także ról i miejsca, jakie mężczyźni zajmują w społeczeństwie oraz w relacjach z kobietami. Ten sposób myślenia znacząco odbiega od dominujących w mainstreamie narracji dotyczących płci i relacji damsko-męskich. Red Pill NIE JEST męską wersją feminizmu, czyli maskulinizmem.

Red Pill to ideologia lub światopogląd, według którego:

  1. Współczesne społeczeństwo promuje fałszywe narracje o równości płci i miłości romantycznej.
  1. Kobiety i mężczyźni mają różne, biologicznie uwarunkowane strategie społeczne i seksualne.
  1. System społeczny (np. prawo, media, edukacja) faworyzuje kobiety kosztem mężczyzn.
  1. Mężczyzna powinien „przejrzeć na oczy”, zbudować swoją wartość (status, siłę, niezależność), i nie ufać tradycyjnym normom dotyczącym relacji.

I teraz prześledźmy to jak powstała cała filozofia, która dzisiaj nazywana jest Red Pillem.

Można powiedzieć, że Red Pill zrodził się z obserwowania i ewoluowania środowiska mężczyzn, którzy interesują się sferą relacji damsko-męskich.

Początek Red Pilla - lata forów internetowych związanych z PUA (2000 – 2010)

Początkowo było to forum Alt.seduction.fast (ASF) i Mystery’s Lounge. Na tych forach mężczyźni dyskutowali o sposobach nawiązywania relacji intymnych z kobietami.

Zaczęły powstawać też fora internetowe osób rozczarowane tematyką PUA. Jednym z takich forów było forum PUAhate.

Środowisko zaczęło być podzielone. Część mężczyzn, którzy praktykowali różne podejścia PUA zaczęło dostrzegać pewne dziury w całym, zaczęli dostrzegać, że część kobiecych zachowań nie pasuje do teorii, których uczyli ich trenerzy i zaczęli szukać głębszych wyjaśnień.

Byli też tacy, którzy kompletnie nie podejmowali działania, nic nie sprawdzali w praktyce, ale wypowiadali się krytycznie o PUA.

Ukonstytuowanie się Czerwonej Pigułki – The Rational Male (2013)

Kolejnym szlakiem na drodze czerwonej pigułki było pojawienie się książki „The Rational Male” (Polskie wydanie to „Racjonalny Mężczyzna”), której autorem jest Rollo Tomassi.

Rollo swoją książką wprowadził do manosfery takie terminy jak:

  1. Sexual Market Value (SMV) – Wartość Seksualna na Rynku (matrymonialnym).
  1. Hipergamia – Tendencja kobiet do zawierania związków intymnych z mężczyznami, którzy mają lepszą niż inni genetykę, posiadają wyższy od nich status społeczny, ekonomiczny i edukacyjny. W uproszczeniu chodzi po prostu o to, że kobiety ciągnie do mężczyzn, którzy znajdują się w lepszej życiowej pozycji niż one same.

Rollo pisał też o syndromie miłego faceta, samcach beta i alfa, o programowaniu niebieskiej pigułki, czyli tym co wcześniej nazywane było po prostu programowaniem społecznym.

Dla osób ze „starej gwardii” artystów podrywu nie było niczego odkrywczego w jego publikacjach.

I tutaj trzeba dodać, że Rollo w rozmowie z Michaelem Sarteinem powiedział o tym, że nie był ani PUA ani Trenerem Relacji tylko obserwatorem. Rollo nie praktykował rozmaitych umiejętności towarzyskich, które były opisywane przez Artystów Podrywu, ale przyznał się do tego, że był zafascynowany Mystery Method (Jedno z podejść drugiej fali Gry, o którym pisałem – TUTAJ) i generalnie Artystami Podrywu.

Eksplozja ruchu Red Pill (2012–2020)

Czerwona Pigułka rozkwitła dzięki Redditowi, na którym ludzie zaczęli mocno debatować na temat SMV, strategii relacyjnych kobiet i mężczyzn, hipergamii itd. Swój istotny wpływ na spopularyzowanie Red Pilla miały też takie osoby jak Andrew Tate, Kevin Samuels i Richard Cooper.   Część ludzi, którzy uznawali się za Red Pilli zaczęli dryfować w stronę mizoginii, kontroli i skrajnego, wręcz bierno-agresywnego realizmu.   W latach 2012-2020 narodziły się też inne nurty:  
  1. Black Pill (Czarna Pigułka) – fatalistyczna wersja Red Pill, w której dominują przekonania w stylu; „Jeśli nie jesteś wysoki i przystojny, to nie masz szans u kobiet”.
  1. MGTOW (Men Going Their Own Way) – rezygnacja z relacji z kobietami.
  1. Red Pill Women – kobiety uczące się zasad Red Pilla (np. jak być „wartą” mężczyzny alfa).

Czerwona Pigułka dzisiaj – ewolucja, podziały i krytyka

W dzisiejszych czasach Red Pill stał się pewnym obiektem kultu, pewną ideologią a nie metaforą, czy narzędziem. Zwolennicy Czerwonej Pigułki powracają też do tematu „Gry” i część z nich stara się odcinać od PUA i prezentować jako Ci „bardziej świadomi”, „lepiej rozumiejący” i generalnie skuteczniejsi.

Różne treści Red Pillowe bywają cenzurowane na platformach takich jak Reddit, YouTube, TikTok i Instagram.

I warto też podkreślić, że często przez mainstreamowe media sam w sobie Red Pill jest BŁĘDNIE utożsamiany z mizoginią, incelstwem i skrajną prawicą. Sam w sobie Red Pill to ideologia, a to, że przyciąga ona mizoginów i wielu mizoginów z tą ideologią się utożsamia, to już inna para kaloszy.

I to wszystko prowadzi nas w stronę zestawienia Red Pilla z PUA.

PUA VS RED PILL

Jeśli przeczytałeś artykuł o ETAPACH ROZWOJU I TRENDACH W „GRZE”, to wiesz jak na przestrzeni lat ewoluowało podejście do polepszania swoich umiejętności w sferze relacji damsko męskich.

Red Pill, wywodzący się z nurtu PUA, również posiada własną ścieżkę rozwoju — a właściwie wiele ścieżek, które trudno jednoznacznie sklasyfikować. Istnieje jednak dobrze zdefiniowany model, który ujmuje Czerwoną Pigułkę jako element szerszej ideologii, określanej po prostu mianem Pigułki. W ramach tej ideologii mówi się o kolejnych stadiach „trawienia” jednej i tej samej pigułki.

Stadia trawienia Pigułki:

Pierwsze stadium: Trawienie niebieskiej pigułki, czyli społecznego programowania i Disnejowskiej wizji miłości.

Drugie stadium: Trawienie czerwonej pigułki, czyli wyjście poza matrix społeczny i odkrywanie prawdy na temat świata relacji damsko-męskich.

Trzecie stadium: Trawienie czarnej pigułki, czyli tych aspektów sfery relacji-damsko męskich, które są najbardziej brutalne i bolesne dla mężczyzn, którzy nie spełniają określonych kryteriów.

Czwarte stadium: Trawienie białej pigułki, czyli kultywowanie „optymistycznego nihilizmu”, który sprowadza się do maksymalizowania szczęścia w życiu dzięki zaakceptowaniu swoich słabości, treningom medytacji, kultywowaniu stoicyzmu itd.

Dla Artystów Podrywu (PUA) ze „starej gwardii” — czyli tych, którzy surfowali na wszystkich lub większości fal — Red Pill nie jest niczym przełomowym tylko zbiorem oczywistości, jest postrzegany jako jeden z odłamów Gry, a jego zwolennicy są często postrzegani jako ci, którym nie udało się przekuć Zimnych Podejść (czyli nawiązywania kontaktu z całkowicie nieznajomymi kobietami, bez wcześniejszych sygnałów zainteresowania) w realne sukcesy dlatego wrócili do „stołu kreślarskiego” i zaczęli teoretyzować.

Takie czarno-białe postrzeganie zwolenników Red Pilla nie oddaje rzeczywistości — jest jedynie uproszczonym wycinkiem znacznie bardziej złożonego obrazu.

Wejdźmy w temat nieco głębiej i odkryjmy kim mogą być zwolennicy Red Pilla i jak trafili na Czerwoną Pigułkę.

Redpillowcy, którzy są rozczarowanymi (lub zawiedzionymi) PUA

Mówimy tutaj o mężczyznach, którzy chodzili do klubów, barów, centrów handlowych i ćwiczyli Zimne Podejścia, ale nie udało im się uzyskać pożądanych rezultatów (ciągłe rozkłady karania) lub nie uporali się psychicznie z mieszanymi rozkładami konsekwencji. Sfrustrowali się i albo uznali, że „zdemaskują kłamstwa” PUA albo ufiksowali się na Red Pillowym teoretyzowaniu uznając je za realistyczne spojrzenie na kobiecą naturę i sferę relacji damsko-męskich.

Warto tutaj zacytować pewne wypowiedzi na forach Reddita:

„Próbowałem Mystery Method przez rok,
ale kobiety mnie ignorowały.”

„PUA to iluzja – liczy się wygląd, status,
SMV (sexual market value).”

Ścieżka rozwoju wyglądała tutaj tak:

🧑‍🎓 Fascynacja PUA → 🧪 Praktyka → 😐 Mieszane wyniki lub ich brak → 😠 Frustracja → 🚪🔴 Wejście w Red Pill → 😤 Krytyka kobiet / systemu i tkwienie w wyuczonej bezradności.

Dla mężczyzn, którzy przeszli wyżej przedstawioną ścieżkę Red Pill staje się „prawdą po przebudzeniu” a PUA to „sprzedawcy marzeń”.

PUA, którzy przeskoczyli do Red Pilla, aby odciąć się od złych skojarzeń z PUA, jakie narosły w Mainstreamie

Część Artystów Podrywu chciała odciąć się od środowiska PUA po tym jak trenerzy Real Social Dynamics (RSD) zaczęli niszczyć środowisko od środka. Gwoździem do trumny było haniebne postępowanie Juliena Blanka, które skończyło się tym, że nakręcono o nim reportaż i uznano za najbardziej znienawidzonego człowieka na świecie.

Finalnie amerykańska szkoła RSD, która zaczynała swoją działalność w 2002 roku zamknęła się w 2021 roku. Owen Cook (Znany w społeczności PUA jako Tyler Durden) założyciel RSD i trener RSD Julien Blank przebranżowili się i teraz zajmują się samopomocą. Inni trenerzy RSD odeszli i założyli swoje szkoły relacji. Zanim Owenowi i Julienowi udało się przebranżowić, to solidnie przyczynili się do większego zniszczenia już nadszarpniętego wizerunku Artystów Podrywu.

Wielu entuzjastów i trenerów PUA zdecydowało się więc opuścić zatopiony przez innych statek i finalnie przeskoczyli do Red Pilla. Ścieżka wyglądała tutaj mniej więcej tak:

🧑‍🎓 Fascynacja PUA → 🧪 Praktyka → 😎 Pożądane wyniki → 👀 Obserwowanie wyniszczania się społeczności PUA  → 🚢🌊💥 Niechęć do utonięcia z tonącym statkiem → 🚪🔴 Wejście w Red Pill.

Ta ścieżka w przeciwieństwie do wcześniejszej nie jest podyktowana porażkami tylko moralną reorientacją.

Wejście w Red Pill przez mężczyzn, którzy byli nieświadomi istnienia PUA, które zeszło do podziemia

Część mężczyzn trafiła do środowiska Red Pill, nie mając żadnej świadomości istnienia społeczności PUA, która zniknęła z głównego nurtu i ponownie zeszła do podziemia.

Mam na myśli mężczyzn, którzy przeżywali kryzys tożsamości, cierpieli po zdradzie, rozstaniu lub rozwodzie, a także tych, którzy nie mieli żadnego doświadczenia z kobietami, lecz konsumowali przypadkowe, nieskategoryzowane treści na temat relacji damsko-męskich — nieprzynależące do żadnej konkretnej ideologii. Mam również na myśli mężczyzn, którzy trafili do środowiska Red Pill z innych ruchów, takich jak MMM.

Ścieżka wyglądała tutaj mniej więcej tak:

🧠 Potrzeba zrozumienia relacji → 🔎 Poszukiwanie informacji 🚩 Trafienie na Red Pill → 🧷 Brak kontrastu z PUA / brak praktyki → 🧱 Zbudowanie światopoglądu na bazie Red Pilla.

RED PILL RAGE I PRAKTYKA GRY

Chciałbym w tym miejscu podzielić się obserwacjami na temat Redpillowców, którzy nie przetrawili czerwonej pigułki i podjęli próbę praktykowania Gry, nie mając o niej żadnej wiedzy i opierając się jedynie na założeniach filozofii Red Pill.

Moje obserwacje dotyczą przede wszystkim osób przechodzących trudny etap przyswajania goryczy czerwonej pigułki – fazę nazywaną – Red Pill Rage.

Red Pill Rage to mieszanka silnych emocji – najczęściej gniewu, frustracji i rozczarowania – która pojawia się u niektórych mężczyzn w momencie, gdy zaczynają identyfikować się z ideologią Red Pill i przyjmują jej założenia dotyczące relacji damsko-męskich, społeczeństwa oraz ról płciowych. Zjawisko to wiąże się z dysonansem poznawczo-emocjonalnym, wynikającym z procesu „przebudzenia” – czyli coraz głębszej świadomości, że przez długi czas byli wprowadzani w błąd przez dominującą narrację społeczną na temat równości płci, miłości romantycznej i kobiecej natury.

Frustracja mężczyzny, który czuje, że był przez lata oszukiwany wpływa na jego Grę, której często nie rozumie, bo sam w sobie Red Pill nie skupia się na praktycznych aspektach relacji damsko-męskich.

Red Pill Rage może się objawiać poprzez:

  1. Popadanie we frustrację wynikającą z poczucia niesprawiedliwości.
  1. Aktywną bądź bierną agresję wobec kobiet.
  1. Aktywną bądź bierną agresję względem mężczyzn, którzy lepiej radzą sobie z kobietami.
  1. Wycofywanie się z Gry, bycie cynicznym i zgorzkniałym.

Na podstawie moich obserwacji, wynikających z bezpośredniego kontaktu z mężczyznami deklarującymi sympatię do ideologii Red Pill, zauważyłem u nich tendencję do emanowania frustracją, wnoszenia złości w interakcje z kobietami oraz zaprzeczania ewidentnym przejawom mizoginii. Dostrzegłem również obecność mechanizmów obronnych ego, które pojawiają się także u Artystów Podrywu – zwłaszcza tych, którym nie udało się przełożyć licznych zimnych podejść na realne sukcesy, co często prowadzi do wyuczonej bezradności.

Chciałbym również zwrócić uwagę na to, że mężczyźni niekompetentni w nawiązywaniu relacji intymnych, którzy angażowali się w ruch PUA jeszcze zanim pojawił się Red Pill, zmagali się z zupełnie innymi problemami – związanymi przede wszystkim z procesem uczenia się tego co nazywamy Grą. Entuzjaści PUA zazwyczaj nie emanowali frustracją ani nie wnosili wrogości do interakcji z kobietami. Ich trudność dotyczyła niespójności – uczyli się nowych umiejętności i sposobów bycia, przez co często sprawiali wrażenie, jakby nie byli sobą. To z kolei prowadziło do różnych testów spójności ze strony kobiet.

Wróćmy jednak do mojej obserwacji dotyczącej uruchamiania się mechanizmów obronnych ego u zawiedzionych Artystów Podrywu oraz u zwolenników Red Pilla, którzy rozpoczęli naukę Gry, opierając się wyłącznie na ideologii Red Pill.

Chodzi mi przede wszystkim o dwie odsłony tego samego mechanizmu obronnego ego, który sprowadza się do poznawczego zniekształcania rzeczywistości w celu ochrony własnego „ja” przed przykrymi emocjami takimi jak wstyd czy bezradność wynikająca z porażki. Tym mechanizmem obronnym jest racjonalizacja a jej dwie formy to:

  1. Kwaśne winogrona.
  2. Słodkie cytryny.

Zacznijmy od kwaśnych winogron.

Termin „kwaśne winogrono” wywodzi się z bajki Ezopa o lisie, który próbował doskoczyć do gałęzi na której wisiały winogrona. Próbował i próbował, ale ostatecznie mu się nie udało i się poddał. Lis odchodząc stwierdził, że nie warto się męczyć, bo winogrona i tak są kwaśne.

Określmy sobie teraz precyzyjniej czym są kwaśne winogrona.

Kwaśne winogrona to mechanizm umniejszania wartości czegoś, czego się nie udało zdobyć, by zredukować ból związany z porażką.

Przykładem kwaśnych winogron jest sytuacja, w której mężczyźnie nie udaje się nawiązać relacji intymnej z atrakcyjną dla niego kobietą i zaczyna mówić, że atrakcyjne kobiety są puste i zepsute albo, że dzisiejsze kobiety to materialistki, dla których nie warto się starać.

I tutaj trzeba zwrócić uwagę na to, że niefortunnie Red Pill jako ideologia może stać się świetnym sposobem na uzasadnianie swoich porażek i uzyskiwania złudnego poczucia kontroli.

Red Pillowiec, który odnosi porażki może sobie tłumaczyć, że to nie wina jego braku odpowiedniej wiedzy, wizerunku i umiejętności tylko wina systemu, który jest zepsuty i kobiet, które są hipergamiczne.

Przejdźmy teraz do słodkiej cytryny. Zacznijmy od definicji.

Słodka cytryna to racjonalizacja porażki poprzez sztuczne nadawanie jej pozytywnych cech.

Chodzi o sytuację, w której człowiek, nie mogąc czegoś osiągnąć, zaczyna przekonywać siebie (a często także innych), że to, czego nie zdobył, doprowadziło go do stanu, który jest nawet lepszy niż ten, którego pierwotnie pragnął.

Przykładem słodkiej cytryny jest sytuacja, w której wielokrotnie odrzucony przez kobiety mężczyzna zaczyna mówić, że woli być sam, bo związki tylko ograniczają podczas gdy naprawdę ważny jest rozwój osobisty, który daje prawdziwą satysfakcję.

Warto zauważyć, że zarówno mechanizm „kwaśnych winogron”, jak i „słodkich cytryn” pozwala jednostce uniknąć konfrontacji z poczuciem niskiej skuteczności, odrzuceniem czy upokorzeniem. Odbywa się to jednak kosztem utraty kontaktu z rzeczywistością. W rezultacie, zamiast rzeczywistej zmiany czy procesu uczenia się, pojawia się poznawcze zniekształcenie — często prowadzące do zgorzknienia i cynizmu.

W tym miejscu warto jeszcze wyłuskać różnicę między funkcją jaką pełni filozofia i to co w środowisku PUA nazywane jest Grą Wewnętrzną (jeśli nie wiesz, czym jest Gra Wewnętrzna, odsyłam do – TEGO ARTYKUŁU) od funkcji jaką pełni filozofia w Red Pillu.

W Red Pillu filozofia i wiedza ma po prostu przebudzać, ale niestety może w niektórych kontekstach być wykorzystywana do chronienia swojego ego.

Filozofia oraz zagadnienia związane z tzw. Grą Wewnętrzną  w środowisku PUA muszą prowadzić do sposobów myślenia, odczuwania i działania, które realnie przekładają się na sukcesy. Jeśli teoria i praca nad sobą w tym obszarze nie prowadzą ostatecznie do pożądanych rezultatów, to tracą swoją wartość.

Gra Wewnętrzna nie może również służyć jako narzędzie do racjonalizowania porażek. PUA opiera się m.in. na kluczowym założeniu zaczerpniętym z wiedzy o komunikacji, według którego: „znaczeniem komunikatu jest rezultat, jaki uzyskujesz”. To przesuwa odpowiedzialność za rezultaty, jakie osiąga mężczyzna, na niego samego – a nie na „system”, hipergamię kobiet czy inne zewnętrzne czynniki.

Zadaniem mężczyzny jest odnalezienie skutecznej drogi do celu, a nie zrzucanie winy, rezygnacja, popadanie w beznadzieję czy wypisywanie się z Gry – jak robią to niektórzy zwolennicy ruchu MGTOW, którzy wycofują się, uciekając od cierpienia wpisanego w życie i relacje damsko-męskie.

Kończąc temat relacji między PUA a Red Pillem zestawmy różnice między tymi dwoma podejściami w tabeli.

Cecha Red Pill PUA
Podejście Bardziej teoretyczne i filozoficzne, mniej praktyczne. Bardziej praktyczne i techniczne, mniej teoretyczne.
Cel Zrozumienie dynamiki płci, "przebudzenie" świadomości. Nawiązanie relacji intymnej z kobietą.
Narzędzia Teorie: SMV, hipergamia, beta vs alpha itd. Techniki: rozpoczynanie rozmowy, eskalacja, praca z „oporem” itd.
Mentalność Realizm, który może iść w stronę bierno-agresywnego realizmu i fatalizmu. Optymizm, który zmierza w stronę trzeźwego realizmu, połączonego z działaniem.
Stosunek do porażek Zrzucanie odpowiedzialności, czego przykładem może być twierdzenie, że system jest zepsuty. Motywacja do działania oraz gotowość do wzięcia odpowiedzialności za osiągane rezultaty.
Stosunek do kobiecego „oporu” „Opór” jako sygnał świadczący o tym, że jesteś za niski / ubogi, a ona jest hipergamiczna. Chęć eksperymentowania i nauczenia się, jak odprowadzać kobietę od „nie” do „tak”.
Źródła zagraniczne Rollo Tomassi, Kevin Samuels itd. Mystery, Ross itd.

W OSTATECZNOŚCI... NIE PUA, NIE RED PILL
TYLKO... RELACJE DAMSKO-MĘSKIE

W tym miejscu chciałbym napisać jeszcze kilka słów o drodze jakie obrały takie osoby jak Ja, które świadomie wykraczają poza środowisko PUA, środowisko Red Pill i generalnie całą Manosferę na rzecz czegoś znacznie bardziej uniwersalnego, czegoś co uważam, że przetrwa wszystkie trendy i ideologie. Mam tutaj na myśli psychologię relacji damsko-męskich i społeczność, którą zapoczątkowałem, czyli społeczność relacji damsko-męskich.

Lata temu wraz z Rafałem i Marcinem jako pierwsi wprowadziliśmy do Polski praktyczne szkolenia z nawiązywania relacji damsko-męskich. Uczyliśmy się też od rozmaitych trenerów PUA, którzy zostali opisanie w książce „Gra” Neila Straussa. Po latach różnych doświadczeń uznałem, że trzeba zrobić kolejny krok do przodu. Wpadłem na pomysł  aby zapoczątkować pewną zmianę. Chodzi o wyjście poza społeczność PUA i stworzenie czegoś szerszego i głębszego, czyli Społeczności Relacji Damsko-Męskich.

Społeczność Relacji Damsko-Męskich, które budujemy nie skupia się już tylko na procesie nawiązywania z kobietą relacji intymnej. Skupiamy się na:

  1. Procesie nawiązywania relacji intymnej (Od rozpoczęcia rozmowy z kobietą, aż do przejścia z nią do intymności).
  1. Budowaniu relacji lub związku partnerskiego (Przygody, krótkie relacje, otwarte związki i związki monogamiczne).
  1. Kończenie relacji lub związku, ale też wracanie do swojej partnerki, jeśli ma to sens, jest możliwe i jest przez mężczyznę pożądane.
  1. Radzenie sobie z rozstaniem oraz powracanie na „rynek”.

Środowisko Relacji Damsko-Męskich ma być także uniwersalne i ponadczasowe. Życie pokazuje, że rozmaite trendy przemijają. W dużym stopniu przeminął trend na PUA i przeminie trend na Red Pill. Nie przeminie jednak w ludziach potrzeba nawiązywania relacji damsko–męskich, oraz potrzeba zdobywania rzetelnej wiedzy i konkretnych umiejętności towarzyskich tak jak nie przeminie potrzeba zdobywania wiedzy i umiejętności w dziedzinie jaką jest na przykład medycyna.

Czy to oznacza, że ja odrzucam PUA, Red Pill i całą Manosferę?

Nie, absolutnie Nie. Uważam, że zmierzamy w stronę czegoś większego, w stronę większego zrozumienia i oświecenia, czegoś co jest bardziej uniwersalne i wykracza poza moje czy innych twórców interesy. W pewnym sensie to droga Powstającego Prometeusza, który został potępiony w imię postępu.

Ta droga nie omija Manosfery – przeciwnie, prowadzi przez jej różne etapy, w tym również przez doświadczenia związane z PUA i Red Pill.

W tym miejscu pojawia się jednak pewien problem, którego część osób może nie zauważać. Mam na myśli zagrożenie związane z rozpoczęciem podróży, której nigdy się nie kończy. Użyteczna może być tutaj metafora trawienia pigułki: jeśli nie przetrawisz jej w całości, substancje w niej zawarte nie zadziałają tak, jak powinny.

Innymi słowy: jeśli wchodzisz na ścieżkę PUA lub Red Pill, ale nie chcesz (lub nie potrafisz) przejść jej do końca, możesz znaleźć się w gorszym miejscu, niż byłbyś, gdybyś tej drogi nigdy nie zaczął.

Zarówno w środowisku PUA, jak i Red Pill, można spotkać mężczyzn, którzy utknęli – często bez świadomości tego faktu – oraz takich, którzy nigdy nie zdiagnozowali swoich głębszych problemów.

Mówię tu o:

  1. Zakompleksionych mężczyznach, którzy kompensują swoje braki, udowadniając sobie, że potrafią zdobywać kobiety i zaciągać je do łóżka.
  1. Seksoholikach, dla których seks przestał być przyjemnością, a stał się obsesją i sensem życia.
  1. Socjopatach, którzy za szczyt swoich osiągnięć uważają przespanie się z żoną lub partnerką innego mężczyzny – nawet swojego kolegi.
  1. Mizoginach, którzy próbują mścić się na kobietach za zranienia, których kiedyś doświadczyli.

Przejście całej drogi oznacza nie tylko przyswojenie teorii i umiejętności, ale przede wszystkim głęboką, świadomą pracę nad sobą. To proces, który wymaga odwagi, uczciwości wobec samego siebie i konsekwencji. Chodzi o to, by nie zatrzymywać się na powierzchni — na zrozumieniu i zewnętrznych efektach, ale iść dalej, ku głębszej zmianie.

Zdrowa integracja wiedzy z PUA czy Red Pill to między innymi:

  1. Przyjęcie pełnej odpowiedzialności za swoje życie i emocje, bez zrzucania winy na „system”, kobiety czy inne czynniki zewnętrzne.
  1. Rozpoznanie i praca z własnymi lękami, kompleksami i ograniczeniami, zamiast ich ukrywania za maską „twardego faceta” czy cynizmu.
  1. Nauka prawdziwego szacunku dla siebie i innych, co oznacza także szacunek do kobiet – nie jako obiektów do zdobycia, lecz jako ludzi i partnerów w relacji.
  1. Rozwijanie umiejętności komunikacji, empatii i autentyczności, które pozwalają budować trwałe i wartościowe związki, a nie jedynie krótkotrwałe relacje.
  1. Uświadomienie sobie, że droga rozwoju jest długotrwała i pełna wyzwań, a cierpienie i porażki są naturalną częścią tego procesu, a nie znakiem klęski.

Przejście tej drogi oznacza również wyjście poza ograniczenia ideologii, które mogą łatwo zamknąć umysł w sztywne ramy i prowadzić do frustracji lub izolacji. To poszukiwanie czegoś bardziej uniwersalnego i ponadczasowego – głębszego zrozumienia relacji damsko-męskich, które będzie służyć nie tylko na dziś, ale i na przyszłość, dla kolejnych pokoleń.

Tylko wtedy, gdy mężczyzna podejdzie do tego procesu z otwartością i determinacją, będzie w stanie w pełni „strawić pigułkę”, czerpiąc z niej prawdziwą moc i przemianę, zamiast utknąć w cyklu frustracji, fałszywych przekonań czy autodestrukcji.

A i jeszcze jedno…

Po czym poznasz, że zintegrowałeś wiedzę jaką niesie PUA i Red Pill?

Między innymi po złapaniu się na tym, że głęboko w sercu nie drażnią Cię prawdy ujawniane przez PUA i Red Pill. Jeśli jednak złość pojawia się w reakcji na te prawdy i opis rzeczywistości, to znak, że nie masz jeszcze pełnego zrozumienia. Być może nie dotarło do Ciebie, że Twoim zadaniem jest dostosować swoje rozumienie do rzeczywistości, która Cię otacza, a nie próbować dopasować rzeczywistość do tego, jak Ty ją rozumiesz lub chcesz rozumieć. Nie myl tego jednak z wpływaniem na rzeczywistość.

Czas na podsumowanie.

PODSUMOWANIE

Czas na podsumowanie.

  1. Manosfera to zbiór różnych ruchów i ideologii dotyczących męskości i relacji damsko-męskich.
  1. Red Pill to część manosfery, skupiająca się na krytyce współczesnych norm społecznych i biologicznych różnic między płciami.
  1. Inspiracją dla Red Pill był film Matrix i kultura PUA (Pick Up Artists).
  1. W Red Pill kluczową książką jest „The Rational Male” Rollo Tomassiego, wprowadzająca terminy takie jak SMV czy hipergamia.
  1. Red Pill zyskał popularność głównie dzięki forom internetowym i platformom społecznościowym (np. Reddit).
  1. Red Pill bywa mylnie utożsamiany z mizoginią, incelstwem i skrajną prawicą, choć sam jest szeroką ideologią.
  1. Obecnie Red Pill ewoluuje i bywa cenzurowany na wielu platformach.
  1. PUA ze „starej gwardii” widzi Red Pill jako odłam Gry, dla tych, którym zimne podejścia nie wychodziły. Prawda jest jednak taka, że Redpillowcy to często mężczyźni, którzy byli rozczarowani PUA po nieudanych próbach podrywu, mężczyźni, którzy przeszli z PUA do Red Pill z powodu moralnej reorientacji i kryzysu w środowisku PUA (np. skandal z Julienem Blankiem) oraz mężczyźni, którzy byli nieświadomi istnienia PUA, trafiający do Red Pilla przez kryzysy życiowe i brak praktyki.
  1. Red Pill Rage to faza silnych emocji (gniew, frustracja) u nowych zwolenników Red Pill, wynikająca z „przebudzenia” i rozczarowania rzeczywistością relacji damsko-męskich. Red Pill Rage często prowadzi do frustracji i poczucia niesprawiedliwości, agresji wobec kobiet i innych mężczyzn, wycofania się z Gry i zgorzknienia.
  1. PUA, mimo trudności, zazwyczaj nie przejawiają frustracji i wrogości wobec kobiet – uczą się praktycznych umiejętności społecznych i emocjonalnych.
  1. Mechanizmy obronne ego u Redpillowców i zawiedzionych PUA, to „kwaśne winogrona” (umniejszanie wartości tego, czego się nie osiągnęło. Przykładem niech będą stwierdzenia w stylu – Kobiety są „zepsute”, więc nie warto się starać) oraz „słodkie cytryny” – nadawanie porażkom pozytywnego znaczenia (np. „wolę być sam, bo rozwój osobisty jest ważniejszy”).
  1. Red Pill może być wykorzystywany do racjonalizowania porażek i ochrony ego, co często prowadzi do zgorzknienia i utraty kontaktu z rzeczywistością.
  1. W PUA kluczowe jest to, aby „Gra Wewnętrzna” – filozofia i praca nad sobą przekładała się na realne sukcesy. W PUA odpowiedzialność za sukces spoczywa na mężczyźnie, nie na zewnętrznych czynnikach jak „system” czy „hipergamia”.
  1. Wycofanie się z Gry (np. ruch MGTOW) to ucieczka od cierpienia i trudów relacji, co stoi w sprzeczności z podejściem PUA do rozwoju i działania.
  1. Nowa droga: Wyjście poza PUA, Red Pill i Manosferę na rzecz uniwersalnej psychologii relacji damsko-męskich, która jest ponadczasowa i niezależna od trendów oraz stanie się częścią społeczności relacji damsko-męskich.
  1. Społeczność Relacji Damsko-Męskich (SRDM) skupia się na całym cyklu relacji: od pierwszego kontaktu, przez budowanie związku, jego zakończenie, aż po powrót na „rynek”. SRDM obejmuje różne typy związków: przygody, relacje krótkoterminowe, otwarte i monogamiczne.
  1. PUA i Red Pill to etapy na drodze. Nie odrzucamy ich całkowicie, ale traktujemy jako fazy rozwoju i doświadczenia, które można przekroczyć.
  1. Utknięcie w PUA lub Red Pill może prowadzić do stagnacji i frustracji.
  1. Pełna droga rozwoju to przede wszystkim głęboka i świadoma praca nad sobą, uczciwość i konsekwencja.
  1. Sygnałem świadczącym o pełnej integracji wiedzy z PUA i Red Pill jest między innymi niedoświadczanie złości czy frustracji, na myśl o prawdach jakie te podejścia niosą.

Pozdrawiam
Konrad (Adventurer)

Artykuły

Poprzedni:

ETAPY ROZWOJU I
TRENDY W "GRZE"

ooo

Jak na przestrzeni lat zmieniało się
podejście do rozwoju w sferze relacji.

ETAPY ROZWOJU I
TRENDY W "GRZE"

ooo

Jak na przestrzeni lat zmieniało się
podejście do rozwoju w sferze relacji.

CZYTAJ

Następny:

SZÓSTA FALA: "GRA" META - PRAKTYKOWANIA

ooo

Działania dla samych działań.

SZÓSTA FALA: "GRA" META - PRAKTYKOWANIA

ooo

Działania dla samych działań.

CZYTAJ